دشتستان عشق

تمام شد

lovervahid — Wed, 05 Nov 2008 13:05:34 GMT

همیشه فکر می کردم تعطیل کردن یه وبلاگ چه قدر آسونه ولی این طور نیست و

ای کاش می شد که این طوری نشه و ای کاش ...

آره دوستان این وبلاگ برای همیشه بسته شد

همیشه منو از نظرای خوبتون خوشحال می کردین. همیشه با من بودین و منو تنها نذاشتین.

من از همین جا از زهرا خانم نویسنده وبلاگ معصومانه تشکر می کنم که به من و وبلاگم

کمک کرد که این طوری نشه ولی شد.

زهرا نمیدونم چی باید بگم فقط باید همه چیز رو بزارم و برم.

خداحافظ برای همیشه

به قول خودم

بای تا های

وحید جان تولدت مبارک

lovervahid — Tue, 19 Aug 2008 09:06:18 GMT

امشب تو ببین چه شور و حالی وصفایی

راستی که گل سر سبد محفل مایی

امشب رو لبا گل های خنده واسه توست

آرزوی من بخت بلند در طالع نوست

جشن تو جشن تولد تموم خوبی هاست

جشن تو شروع زیبای تموم شادی هاست

تولدت مبارک تولدت مبارک

جشن تو طلوع یک روز مقدس برام

وقت شکر گزاری به درگاه خداست

تولدت مبارک تولدت مبارک

تولدت مبارک،خوش اومدی ستاره

اگر چه از راه دور هیچ فایده ای نداره

شمع ها رو روشن کن و به جام دو تا رو فوت کن

نمیشه پیشت باشم فقط برام سکوت کن

بادکنکای رنگی،شمع و گل و فشفشه

الهی زنده باشی،تا آخرش همیشه

پدر

lovervahid — Tue, 15 Jul 2008 06:42:18 GMT

من كودكم، نوجواني كه نمي دانم امروز چيست، فردا چيست، من نمي دانم چرا پدر ندارم. نمي دانم چرا پدرم نيست؟ و چرا مادرم گريه مي كند و نمي دانم چرا من هم گريه مي كنم و چرا هميشه، همه جا دنبال خدا مي گردم. بعضي ها مي گويند غصه نخور آينده روشن مال شماست. ولي من نمي دانم آينده روشن چطور از خونه تاريك و سرد ما، به سراغ من مي آيد؟ آيا من به آينده روشن خواهم رسيد؟

من هنوز نمي دانم عيد چه مزه اي دارد؟ بوي بهار چيست؟

آيا من از آينده روشنم؟ با اين دل كوچك و تنها،

با اين تنهايي و ترس كه انگار هيچ وقت تمام نمي شود؟

فاصله ها ؟!

lovervahid — Fri, 04 Jul 2008 16:31:18 GMT

ميخوام روي همه سنگها بنويسم

دلم برات تنگ شده

شايد يكي از اون سنگها به سرت بخوره

تا بفهمي دلتنگي چقدر درد داره

یک سنگ کافیست برای شکستن یك شیشه!

یك جمله کافیست برای شکستن یك قلب!

یك دوست مثل تو کافیست برای تمام زندگی.

نمی گویم فراموشم مکن

هرگز

ولی گاهی به یاد آور

رفیقی را که می دانی

نخواهی رفت از یادش.

غصه نخور مسافر

lovervahid — Wed, 18 Jun 2008 20:57:18 GMT

غصه نخور مسافر اینجا ما هم غریبیم
از دیدن نور ماه یه عمره بی نصیبیم
فرقی نداره بی تو بهار مون با پاییز
نمی بینی که شعرام همه شدن غم انگیز
غصه نخور مسافر فدای قلب تنگت
فدای برق ناز اون چشمای قشنگت
غصه نخور مسافر تلخه هوای دوری
من که خودم می دونم که تو چقدر صبوری
غصه نخور مسافر بازم می يای به زودی
ما رو بگو چه کردیم از وقتی تو نبودی
غصه نخور مسافر غصه اثر نداره
از دل تو می دونم هیچ کس خبر نداره
غصه نخور مسافر، تولد دوباره
غصه نخور مسافر غصه نخور ستاره
غصه نخور مسافر غصه کار گلا نیست
سفر یه امتحانه به جون تو بلا نیست
غصه نخور مسافر تو خود آسمونی

در آرزوی روزي

كه بياي و بمنوني

.. دوستت دارم ..

پرواز با خاطره هايش

lovervahid — Wed, 14 May 2008 05:33:18 GMT

سلام پدر

دلگیر مباش از من اگر مانده‌ است در راه

بخاطر دارم خوب شش سال پیش را، وقتی عزم سفر كردی بی هیچ. آمدی به این غربت

گفتی: می‌روم، می‌آیی؟

گفتی:بمان، می‌آیم.

و نماندی و من ماندم. تو رفتی شش سال پیش.

گفتی: نمان در این غربت.

می‌بینی پدر، می‌بینی كه مانده‌ام. توان رفتنم نیست.

هنوز هم التهاب آنروزها با من است و زمان، نبود تو را بیشتر می‌كند.

كجاست عادت خاك؟ كجاست سردی‌اش كه مرا نمی‌گیرد. باور دارم كه هستی.

هنوز منتظرم كه چشمان منتظر تو را ببینم، وقتی مسافرِ خانه تو می‌شوم.

سایه مانده روی دیوار اتاقت غریب است و غریبی می‌كند.

هنوز بغضم می‌شكند وقتی عقربه‌ها می‌رسند به 12 شب وقتی قلبت ایستاد و

قامت بلندت ترك خورد...

سلام پدر

دلگیر مباش از من اگر بد شده‌ام این روزها. دلگیر مباش از من اگر بد می‌كنم با خود.

اینجا نشسته‌ای، روبروی نگاه من و نگرانی، می‌دانم.

می‌روم حرم به پای دل، كه پای رفتنم بسته‌است.

درها به رویم زنجیر است، می‌مانم پشت قفل‌ها.

و با آب مانده حوض وضو می‌گیرم!

می‌دانم بد شده‌ام تو می‌دانی و خدا و همین است كه تنها مانده‌ام بی تو.

و همه چیز من چنان گم شده میان غبار، كه خود را هم نمی‌بینم.

روی از من مگردان در این لحظات نیاز.

هنوز هر سال زنده می‌شوی این روزها و می مانی تا بهار سال بعد ‌كه باز هم ساعت،

زنگ 12 را بنوازد

دنگ دنگ

و من بلرزم.

زيباترين روز دنيا

lovervahid — Mon, 28 Apr 2008 09:51:18 GMT

For you H

چه لطیف است حس آغازی دوباره،

و چه زیباست رسیدن دوباره به روز زیبای آغاز تنفس

و چه اندازه عجیب است ، روز ابتدای بودن!

و چه اندازه شیرین است امروز...

روز میلاد...

روز تو!

روزی که تو آغاز شدی

با هفت تا آسمون پر از

گلای یاس و ميخك

با صد تا دریا پرعشق

و اشتیاق و پولک

فقط میخوام بهت بگم

تولدت مبارک

دوستاي عزيز وحيد سلامتون رسوند

گفت ممنون كه اين دفه وبلاگ منو

تنها گذاشتين

ايشالا بتونم واسه همه جبران كنم.

دوستی

lovervahid — Thu, 03 Apr 2008 10:05:18 GMT

سلام به همه دوستان گل که وبلاگ منو و

زهرای عزیز رو تو این چند ماه تنها نذاشتن و

سال نو رو به همه شما عزیزان تبریک میگم و

انشالله سال خوبی داشته باشید.

من اول از همه می خواستم از زهرای عزیز تشکر کنم که واقعا با این همه

مشغله ای که داشت قبول زحمت کرد و وبلاگ منو یاری کرد و نمیدونم

با چه زبونی ازش تشکر کنم. فقط میگم زهرا حلالم کن.

من هم که آموزشیم تموم شد حالا هم که افتادم بوشهر.

جاتون خالیه. به من که خیلی داره خوش میگذره.

می خوام یه آپ کنم برم دنبال کارام من زیاد وقت ندارم.

این وبلاگ هر ۴۵ روز آپدیت میشه.

حالا یا من یا باز زهرای عزیز آپ می کنه.

دیگه بیشتر از این سرتونو درد نمیارم.

نمیدونم آپام مثل قبل باشه یا نه ولی .... .

بهر هر ياری كه جان دادم به پاس دوستی

دشمنی ها كرد با من ، در لباس دوستی

كوه پا بر جا گمان مي كردمش ، دردا كه بود

از حبابی سست بنيان تر ، اساس دوستی

بس كه رنج از دوستان باشد دل آزرده را

جای بيم دشمنی ، دارد هراس دوستی

جان فدا كرديم و ياران قدر ما نشناختند

كور بادا ، ديده حق ناشناس دوستی

دشمن خويشی رهی ، كز دوستداران دوروی

دشمنی بينی و خاموشی به پاس دوستی

منتظر آپای بعدی من باشید.

مواظب خودتون باشید.

به امید دیدار

بای تا های

Happy birthday

lovervahid — Sun, 24 Feb 2008 07:43:18 GMT

دشستان عشق وحيد

برای تو می نویسم

که بودنت بهار و نبودنت خزانی سرد است.

تویی که تصور حضورت سینه بی رنگ نوشته ام را

نقش سرخ عشق می زند.

در کویر قلبم از تو برای تو می نویسم

ای کاش در طلوع چشمان تو زندگی می کردم

تا مثل باران هر صبح برایت شعری می سرودم

آن گاه زمان را در گوشه ای جا می گذاشتم

و به شوق تو اشک می شدم

و بر صورت مه آلودت می لغزیدم

ای کاش باد بودم و همه عصر را در عبور می گذراندم

تا شاید جاده ای دور هنوز بوی خوب پیراهنت را

وقتی از آن می گذشتی در خود داشته باشد

که مرهمی شود برای دلتنگی هایم.

ولن تاین

lovervahid — Thu, 14 Feb 2008 12:27:18 GMT

همیشه نگاهی را باور کن

که وقتی از آن دور شدی در انتظارت بماند

چنانت دوست می دارم

که گر روزی فراق افتد میان ما

تو صبر از من توانی کرد

و من صبر از تو نتوانم

فراقت سخت می آید

ولیکن صبر می باید

که گر بگریزم از سختی

رفیق سست پیمانم